تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

سلام این یک ماجراى واقعیه زیباست بخونید یاعلى مدد

اسمم محمدرسول حبیب الهی سرمهماندار هواپیما هستم و با سرتیم امنیت پرواز فرزین فر این حکایت را نقل میکنیم که به عینه دیدیم 

 

به نام خدا 

 

به مناسبت ایام مبارک

 

یکروز صبح زود جهت انجام دادن پرواز وارد فرودگاه امام خمینی (ره ) شدم ،سالن فرودگاه شلوغ بود مسافران زیادی اونجا بودن و همگی در حال خدا حافظی از بستگانشون بودن و شاد و خوشحال .....

تو این جمعیت چشمم افتاد به یک عده که از همه بیشتر خوشحال تر و شور و حالی داشتند و منتظر گرفتن کارت پرواز بودن ،نگاه کردم به تلویزیون بالای کانتر اونها که ببینم کجا دارن میرن دیدم نوشته "نجف"

پیش خودم گفتم خوش به حالشون کاش روزی هم برسه منم با خانوادم بتونیم چند روزی جهت زیارت عازم بشیم 

 

خلاصه وارد مرکز عملیاتمون شدم و خودمو معرفی کردم ...

اون روز قرار بود طبق برنامه قبلی به ارمنستان برم که یکهو مسول شیفتمون گفت ....

 

فلانی شما بورو نجف ! پروازت تغییر کرده !

 

خوشحال شدم و حکم ماموریتم را گرفتمو وارد هواپیما شدم ...

 

بعد از یکساعت شروع کردیم به مسافرگیری ...

 

مسافرها خوشحال و خندان وارد هواپیما شدن و سر جاشون نشستن ، آماده بستن درب هواپیما بودیم که مسول هماهنگی پرواز سراسیمه وارد شد و گفت : 

 

دو نفر باید پیاده شن !!!

 

پرسیدیم چرا ؟ 

 

گفت : از دفتر مدیر عامل هواپیمایی گفتن بجاشون دو تا از کارمندها جهت انجام یکسری از کارهای مهم اداری امروز باید برن نجف ....

حالمون گرفته شد چون دست روی هر کدوم از این مسافرها میزاشتیم که پیاده شه دلش میشکست ،کاری هم نمیشد کرد چون دستور داده بودن و میبایست انجام شه !

 

وارد اتاق خلبان شدم و ازش خواهش کردم اجازه بده از دو صندلی اضافه در اتاق خلبان جهت نشستن این دو کارمند استفاده بشه که متاسفانه موافقت نکرد .

 

خلاصه لیست مسافرها را آوردند و قرار شد اسم دو نفر انتهایی لیست را اعلام کنند تا اونها پیاده بشن 

 

اسمها را اعلام کردند و قرعه افتاد به یک پیرمرد و یک پیرزن !

 

از هواپیما که داشتن پیاده میشدن نگاهشون یادمه که چقدر ناراحت و دل شکسته بودن .

 

هواپیما به سمت نجف پرواز کرد و بعد از یکساعت و چند دقیقه رسیدیم به آسمان نجف ....

 

منتظر اعلام نشستن هواپیما از طرف خلبان بودیم ولی اعلام نمیکرد و ما همچنان در روی آسمان نجف اشرف دور میزدیم ...

 

نیم ساعتی گذشت که خلبان دلیل نشستن هواپیما را اعلام کرد و گفت به دلیل طوفان شن و دید کم قادر به نشستن نیست و میبایست برگرده فرودگاه امام تا هوا خوب بشه !

 

برگشتیم فرودگاه امام و درب هواپیما باز شد و مسول هماهنگی رفت اتاق خلبان و دلیل برگشت را پرسید و خلبان هم بهش گفت ...

اما با تعجب شنیدیم که مسول هماهنگی میگفت فرودگاه نجف بازه و پروازها داره انجام میشه و بعد از شما چند هواپیما نشست و برخواست کردن ....

 

پیش خودم گفتم لابد حکمتی توی اینکاره !!!

 

رفتم پیش خلبان و گفتم ...

 

کاپتان حالا که اینطوریه لابد خدا خواسته ما برگردیم این دو تا مسافر جامونده را ببریم ،کاش شما اجازه میدادی از این دو صندلی اتاق خلبان امروز استفاده میکردیم 

 

خلبان که مسول ایمنی پروازه نگاهی بهم کرد و گفت : 

شما فکر میکنید دلیل برگشتمون این بوده ؟! باشه برید صداشون کنید بیان 

 

خوشحال پریدم از اتاق خلبان بیرون و رفتم پیش مدیر کاروان و گفتم : 

شما تلفن این خانم و آقایی که پیاده شدن و دارید ؟!

 

گفت بله !

گفتم : سریع زنگ بزن ببین کجان خدا کنه تو فرودگاه باشن بهشون بگو بیان ...

 

اونهم تماس گرفت و خواست خدا پیداشون کرد و آمدن (اون دوتا از فرط خستگی رفته بودن نمازخونه فرودگاه استراحت کنند و منزل نرفته بودن )

 

همه خوشحال و منتظر اومدنشون بودیم که دیدیم یک پیرزن و پیر مرد با غرور و خوشحال دارن میان ...

 

پیرزن جلوی ما که رسید گفت : فکر کردید کار ما دست شماست ؟! فکر کردید شما میتونید جواز سفر ما رو باطل کنید ....

 

چشمامون پر از اشک شد و ازش عذرخواهی کردیم 

 

گفتم مادر خداروشکر که منزل نرفته بودید و حالا اومدید !

 

گفت : آخه شما بودید میرفتید ؟ با چه رویی بر میگشتیم خونه !

((حالا گوش کنید به حکایت جالبی که پیرزنه نقل کرد))

 

اینقدر حالمون خراب بود که اصلا نمیتونستیم راه بریم و رفتیم تو نمازخونه تا حالمون جا بیاد و بعد بریم خونه...

 

پیش خودم گفتم یا امیرالمومنین و یا اباعبدالله و یا حضرت ابالفضل (ع) شما اینهمه مهمون داشتی امروز ما دو تا فقط زیادی بودیم و شروع کردم به گریه کردن و بی حال شدم و خوابم رفت 

 

تو عالم خواب و بیداری بودم که یک آقا سید بزرگواری اومد داخل نمازخانه و گفت :

مگه شماها نمیخواستید برید کربلا پس چرا نشستید ؟!

عرض کردیم آقا نشد ! نبردنمون !

فرمود پاشید خیالتون راحت برید کربلا !!!!

 

میگفت تا چشمهامو باز کردم دیدم موبایل شوهرم داره زنگ میزنه و گویا شما گفته بودید بیاییم 

 

"تا یار که را خواهد و میلش به که باشد "

 

/ 8 نظر / 50 بازدید
....

[گریه][گریه][گریه]

طرفدار

سلام جناب شالوئی ضمن تبریک عید مبع و اعیاد پیش رو از اجرای زیبای شما در جشنهای روز شلمزار و روز مبعث تشکر میکنم طرفدار پروپا قرص شما یا علی[گل]

ترنم

سلام واقعا مطلب زیبایی بود با اجازتون کپی میکنم

علی

سلام خیلی عال لااااااااااایک داری

پری

سلام حال شما؟ خوب هستین؟؟؟؟؟ خبری ازتون نیس بازم مثل من شدین با ابن تفاوت که سرشما با لاین و وایبر و تلگرامو این چیزا گرمه ولی من.... بگذریم چه خبرا؟؟؟؟ چیکارا میکنین؟؟

پری

در مورد این متنم اگه واقعی باشه که فک کنم هست موهای ادم سیخ میشه با خوندنش!!!!!!![اضطراب] دیگه اینکه دوس داشتم نظر بدم به تو چه[زبان]

پری

سلام کجایی تووووو؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بابا یکمی هم به ما فقیر بیچاره ها که لاینو تالگرامو تانگو و وایبر و واتساپ نداریم هم سر بزن ...دلموون پوکید تو این تنهایی......[گریه][ناراحت][ناراحت]

مریم

خیلی عااااالی